De betekenis van het NIAZ-logo

De kleur blauw staat voor bezonnenheid, vertrouwen en neutraliteit. Het NIAZ loopt niet mee met de waan van de dag: het staat boven incidenten en modieuze inzichten. Bestendig wegen en beoordelen van de ‘vital few’ gaat vóór de vlietende aandacht voor de ‘trivial many’.

Het NIAZ is een vertrouwensinstituut, dat een belangrijke maatschappelijke functie discreet maar transparant vervult. Instellingen kunnen erop rekenen dat zij fair worden beoordeeld en dat hun informatie vertrouwelijk blijft. Externe belanghebbenden kunnen vertrouwen hebben in een gedegen en kritische toets, die borg staat voor de validiteit van het oordeel dat het NIAZ afgeeft[1]. De transparantie uit zich onder meer doordat alle materialen van NIAZ kosteloos voor elke burger toegankelijk zijn (‘publiek domein’) en door een deugdelijke berichtgeving over de accreditatiestatus van instellingen.

Het NIAZ is voor wat betreft de kwaliteitszorg aanpakneutraal. NIAZ houdt niet van scholenstrijd of ‘kwaliteitstheologie’. Meerdere wegen leiden naar Rome. Het NIAZ is ook financieel neutraal: niet afhankelijk van derden, die daarmee de beoordeling van het NIAZ kunnen beïnvloeden .

De gekleurde lijnen zijn niet strak, maar tonen een oscillerend patroon. Organisaties zijn geen ééndimensionale werkelijkheden. Zorginstellingen hoeven van het NIAZ niet in een voorgeschreven nauw keurslijf, langs één en dezelfde strakke lijn te functioneren. Het gaat bij een verantwoorde beoordeling vaak niet om ‘puntwaardes’, maar om bandbreedtes. Er is ruimte voor variatie, ondernemingszin, experimenteren en creativiteit. Dat is de beste waarborg voor het uiteindelijke doel: verbetering van de zorg.

Het NIAZ stelt minimumeisen. De centrale witte lijn staat symbool voor de minimale voorwaarden die het NIAZ stelt om een accreditatie te behalen. De onderste lijn is die van een organisatie die zich wat dat betreft nog niet op dit minimumniveau beweegt. De organisatie ‘boven de streep’ functioneert in een bandbreedte die passend is.

De onderste lijn verbleekt bij het aanzicht van de bovenste. Dat past bij het streepje dat geaccrediteerde instellingen vóór hebben op niet-geaccrediteerde. In toenemende mate ook in de relatie met hun stakeholders: patiënten, samenwerkingspartners, zorgverzekeraars, WA-verzekeraars en Inspectie.

De onderste lijn is van zilver, de bovenste van goud. Dit staat voor de filosofie van voortdurende verbetering. Een instelling die is geaccrediteerd zal een volgend keer moeten aantonen nog beter te zijn. De lijn in het midden staat dus voor de lat die hoger wordt gelegd. Is de eerdere accreditatie te beschouwen als zilver, een volgend keer zal de instelling op het hogere niveau (‘goud’) worden beoordeeld.

Dat geldt ook voor het NIAZ zelf. Van anderen verbetering vragen schept voor jezelf verplichtingen. Vandaar de ambitie om als NIAZ steeds beter te functioneren en dus ‘voor goud’ te gaan.

De gekleurde lijnen zijn gespiegeld ten opzichte van elkaar. Dit staat symbool voor de ambitie van het NIAZ om een afspiegeling te vormen van de zorgsector. Het NIAZ wil niet een geïsoleerd instituut zijn dat leeft in een eigen werkelijkheid en de zorginstellingen belaagt met een wereldvreemde kijk. Het NIAZ wil midden in het zorgveld staan, een kennisinstituut dat meegroeit met (de ontwikkelingen in) de sector. Vandaar dat normontwikkeling en conformiteittoetsing in één organisatie zijn ondergebracht, in een voortdurend elkaar bevruchtende verbetercyclus. Vandaar ook dat deze beide hoofdfuncties gestalte krijgen door een grote betrokkenheid van collega’s uit het zorgveld.

De gekleurde lijnen lijken op het eerste gezicht ook een beetje op een ECG, symbool van de hartfunctie. NIAZ werkt niet met een rationeel-reductionistisch mens- en organisatiebeeld, waarbij kwaliteit wordt teruggebracht tot steriele protocollen en procedures. Zorg is mensenwerk waarbij ook heel veel kwaliteit ‘zacht’ en onmeetbaar is.

Onze samenleving heeft last van normeringen, die vanuit elke denkbare invalshoek door anonieme technocraten worden losgelaten. Op zich met de beste bedoelingen, maar in hun uitwerking op de waardepropositie van instellingen met niet zelden absurde gevolgen. Het NIAZ wil deze ‘sergeantendictatuur’ uit de zorg weghouden. Het NIAZ werkt niet met normen die de vrucht zijn van grote cerebrale exercitie, maar waarin de ziel uit het bedrijf is geredeneerd. Daarom ook maakt het NIAZ gebruik van peers, ervaren collega’s die met het oog van de meester kunnen letten op waar het in de organisatie nu werkelijk om gaat: het hart der dingen.

Toetsen mèt hart en ziel òp hart en ziel, daar staat het NIAZ voor.

Al deze verschillende manieren van kijken geven samen een volledig begrip van de complexe symboliek van het logo. Die complexiteit staat ook wel symbool voor de complexiteit van zorginstellingen. Toetsing daarvan vergt ook een eigen ‘kijk’, vanuit meerdere gezichtspunten.