Accreditatie
—
gearchiveerd onder:
Definitie
(Ook wel te noemen: accreditering).
Het door een derde partij afgeven van een schriftelijke garantie dat een bepaalde organisatie of dienst of een bepaald proces of product aan bepaalde eisen voldoet, waaraan verwachtingen voor de toekomst zijn te ontlenen. Het begrip kan betrekking hebben op het proces (tot het verkrijgen van de status) en op de status zelf.
De herkomst is uit het Latijn: ad credere = ‘te geloven’ ofwel ‘als geloofwaardig erkennen’.
Zie ook bestendige deelaccreditatie, gewone deelaccreditatie en instellingsbrede accreditatie.
